De seizoenen als metafoor voor de mens in al zijn gemoedstoestanden: vele kunstenaars, dichters en ook componisten van vroeger en nu hebben zich er vaak door laten inspireren. Ook Decamerone is niets menselijks vreemd, en we nodigen je dan ook heel graag uit voor dit prachtige programma over thema’s als vergankelijkheid, liefde, eenzaamheid en hoop.

Leuk te vermelden dat we drie hedendaagse Utrechtse componisten vonden die werken in dit thema schreven! William Knight is één van hen, hij toont in A winter night een beklemmend winters beeld van depressie, terwijl Over the roofs juist de hoop op liefde laat doorschemeren – en tegelijk het wanhopige onvermogen om het hart werkelijk open te stellen.

Brahms en Carlos Micháns bezingen in hun herfstliederen de melancholie en het besef van vergankelijkheid. Poulenc’s Un soir de neige zet de verstilde schoonheid van de natuur tegenover de dreiging van kou, duisternis en dood, een subtiel spanningsveld waarin stilte en emotie hand in hand gaan.

Daartegenover staan de liederen van Lindberg, Finzi en Moeran, die liefde en lente bezingen, ieder met hun eigen toon: lyrisch, warm of speels. Diederik van der Laag opent het programma met zijn meditatieve One, en David Lang sluit het programma af met Again, een mijmerend werk dat de zich steeds herhalende cyclus van het bestaan verklankt. Troostend, maar ook onontkoombaar.

De gezongen teksten worden verweven met fraaie miniaturen van en door dichter Pauline Pisa. Zo ontstaat een programma dat de seizoenen toont als spiegel van het innerlijke – een poëtische reis door de menselijke ziel!